γενικά περί τάι τσι

Το Τ’άι Τσι ή πιο ολοκληρωμένα Τ’άι Τσι Τσουάν είναι μια πολεμική τέχνη που έχει τις ρίζες της στην Κίνα. Στις μέρες μας παρ’ όλα αυτά είναι περισσότερο γνωστή σαν ένας εναλλακτικός τρόπος άσκησης που προσφέρει υγεία, χαλάρωση και πνευματική διαύγεια.

Τ’άϊ Τσι σημαίνει κάτι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να περιγραφεί. Είναι ένας διπλός υπερθετικός βαθμός. Πολύ το μεταφράζουν ως το Μέγα Υπέρτατο, το Μέγα Απόλυτο. Τσ’ουάν σημαίνει πυγμή εξ’ ου και μαχητική τέχνη αλλά σημαίνει και ιερή χειρονομία. Τάϊ Τσι Τσ’ουάν η Μεγάλη Υπέρτατη πολεμική τέχνη ή η Ιερή Χειρονομία του Μεγάλου Απόλυτου.

Το Τ’άϊ Τσι Τσ’ουάν είναι ένα σύστημα ήπιας σωματικής εξάσκησης, που αποσκοπεί στην προώθηση μιας γενικότερης αίσθησης ευεξίας-τόνωσης και αποτελεί μια ολιστική προσέγγιση της υγείας και της ζωής. Ολιστική με την έννοια ότι δεν διαχωρίζει ανάμεσα στην σωματική, την συναισθηματική και διανοητική υγεία. Ταυτόχρονα και κάτω από το ίδιο σκεπτικό, δεν διαχωρίζει ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον του αλλά μάλλον αναπτύσσει την αίσθηση ότι είμαστε μέρη ενός ολοκληρωμένου βιοσυστήματος. Έτσι μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πως για την διατήρηση της ατομικής μας υγείας είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την αλληλοσύνδεσή μας με την φύση και να φροντίσουμε με τρυφερότητα για την διατήρηση της ισσοροπίας μαζί της.

Η πρακτική εξάσκηση στο Τ’άι Τσι περιλαμβάνει:

Τις φόρμες που είναι σειρές χορογραφημένων κινήσεων οποίες εκτελούνται αργά και με χαλαρότητα στην αρχή και με την πάροδο του χρόνου επιταχύνονται από άποψη ταχύτητας και δυναμικότητας.

Τις ασκήσεις που στοχεύουν στην διάταση του μυοσκελετικού συστήματος ώστε να επανέλθει η πλαστικότητα και η ευλυγισία στο σώμα.

Την μαχητική εξάσκηση όπου η κινησιολογία των φορμών αποδομείται και μελετάται ξεχωριστά ως τεχνική αυτοάμυνας.

Το Τσ’ι Κουνγκ που καλλιεργεί και αναπτύσει την ζωτική ενέγεια του σώματος, το Τσ’ι, με την συνδυασμένη χρήση της αναπνοής, της κίνησης και της νοητικής συγκέντρωσης.

Τον καθιστό διαλογισμό που καλλιεργεί την διαισθητική επίγνωση του ασκούμενου και εστιάζει το πνεύμα του προς την γαλήνη.

Για να ασκηθεί κανείς στο Τ’άι Τσι δεν απαιτείται να έχει μια ιδαίτερη φυσική κατάσταση και ευλιγισία. Ούτε η ηλικία αποτελεί πρόβλημα. Με λίγα λόγια σχεδόν οποιοσδήποτε μπορεί να το παρακολουθήσει. Σε αντίθεση με άλλες σωματικές πρακτικές που αποκλείουν σταδιακά τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, στην περίπτωση του Τ’άι Τσι η απόλαυση και ικανοποίηση που μπορεί να αντλήσει κανείς από αυτό αυξάνεται και βαθαίνει με την πάροδο του χρόνου.

Οι συνθήκες ζωής στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον διαρκώς επιταχύνονται και μας αποξενώνουν από το σώμα μας που είναι παρ’ όλα αυτά ο βασικός φορέας της εμπειρίας της ζωής μας. Το Τ’άι Τσι μέσα από την απαλότητα και την ευγένεια των κινήσεών του μας βοηθά στην επανασύνδεση με την ευ-αισθησία του σώματός μας. Μέσα από την χαλάρωση οι ρυθμοί μας επιβραδύνονται χαρίζοντάς μας και πάλι την αίσθηση της απλοχωριάς που χάνουμε μέσα στην ταχύτητα της καθημερινότητάς μας.Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για την φήμη της τέχνης αυτής ως προς την θετική επίδρασή της στον τομέα της πρόληψης και βοήθειας σε θέματα υγείας και ασθενειών που συνδέονται με το στρές. Οι άνθρωποι που κάνουν την θυσία να αφιερώσουν χρόνο και ενέργεια στην εκμάθηση της τέχνης του Τ’άι Τσι συνοδεύονται πάντα από μια αίσθηση χώρου και ηρεμίας που τους κάνει αποτελεσματικότερους και δυναμικότερους στις αυξημένες απαιτήσεις της καθημερινότητας.